سینما و خشونت/ تأملى درباره خشونت و زندگى شهرى در سرزمين يانكى ها

حملات نظامى آمريكا پديده تازه اى نيست. اما تكرارآن باعث نمى شود عجيب و دردناك نباشد. بعد از جنگ جهانى دوم اغلب خشونت هاى سازمان يافته در كره خاكى به امور خارجه و يا همان وزارت جنگ آمريكا بازمى گردد و ما مثل عادت به طلوع و غروب خورشيد آن را طبيعى مى شماريم. چگونه سرزمينى مى تواند با ثروت فراوان، همواره سرگرم كشتار در مناطق كوچك باشد. اين بيشتر شبيه شليك يك ميلياردر به قوطى هاى خالى كنسرو است؛ البته بدون آن كه خنده دار باشد.

ترور و جدال در پنهان

معمولاً تروريسم را در ربط با مفاهيم سياسي يا ابزاري براي سياسيون مي دانند. در اين شرايط آن را عملي نظامي فرض مي كنند كه با هدف به كرسي نشاندن خواستي سياسي به انجام مي رسد. در اين صورت يا مي بايست عبارتي نظير «ترور شخصيت» را نادرست بدانيم يا الزام به كارگيري توام روش نظامي و مقصد سياسي را كنار بگذاريم.

مقایسه دنیای کامو وعالم بورکهارت/کامو در بازار مراكش

«كامو، اين جوان شهرستاني در چمن پارك‌هاي پاريس طاق باز مي‌خوابيد و از رنج كشيدن لذت مي‌برد. با زندگي شهري «بيگانه» بود و اين جا و آن جا به «سارتر» مي پريد.»

 همه، حتي نويسنده‌اي كه كامو را اينچنين وصف مي‌كند، حتم دارند او يك اگزيستانسياليست لاكردار بود. در سراسر دنيا، مردم مثل گروه همسرايان، وي را يك نهيليست مي‌دانند. پوچ‌گرايي كه هر بار قلم در دست مي‌گرفت به جان دنيا، نيش مي زد. كل زندگي او در چمبره اسطوره «سزيف» بود.

آنارشيسم در تقابل با انقلاب و تعامل با محافظه‌كاري

آنارشيست‌ها برخلاف آنچه معروف است، آشوبخواه يا «هرج و مرج» طلب نيستند و جامعه بي‌سامان نمي‌خواهند بلكه به نظامي مي‌انديشند كه براثر همكاري آزادانه پديد آمده باشد. آنارشيسم انسان را بالذات اجتماعي مي داند و از اين رو صبغه‌اي سياسي دارد. سابقه يوناني اين اصطلاح ( anarkia =بي‌سروري) نشان‌دهنده

تأملي درماجراي تغيير سرفصل‌ها و منابع علوم انساني /روزهاي بد، خداحافظ!

احتمالاً شنيده‌ايد كه روزي روزگاري دوستي، بهلول را ديد كه روي زمين دنبال چيزي مي‌گردد. از باب رفاقت وارد شد، سلام كرد و قول ياري داد. بهلول گفت سكه‌اي گم كرده است و

راهی به حقیقت عمل زیبایی /ونوس در زمين

«ژان بودريار» معتقد بود كه زن معاصر به خاطر وحشت و شايد نفرت از واقعيت با كمك لوازم آرايش، واقعيت صورت خويش را سركوب مي‌كند. راستي چرا انسان با بسيج آلات آرايشي (و اكنون تيغ و جراحي پلاستيك) در سيماي خويش (امروزه تمام كالبد مورد حمله قرار مي‌گيرد) كمر به جرح و تغيير مي‌بندد؟...

دیوار نویسی

یك بار در خيابان مردي را ديدم كه در گوشه سفيد تبليغي بر ديوار با يك ماژيك آبي چيزي نوشت كه ناخوانا بود. سپس ماژيك را در جيب گذاشت و به راهش ادامه داد. فكر كردم او يك ديوارنويس هميشگي باشد با هيكلي درشت، چهره اي كلافه، وحشتزده و كمي عصبي...

وقتی که تن کلام شد

وقتى كسى مثنوى معنوى را باز مى كند با اين احساس مقابل مى شود كه تا چه پايه به خدا عشق مى ورزد؛ آنگاه كه زمزمه مى كند:

 

عقلانیت و گناه

لب كلام ماكس وبر در كتاب پروتستانتيزم و سرمايه دارى اين است كه پروتستان هايى همچون «كالون» با هموار كردن سختگيرى زاهدانه بر خود سعى داشتند به شدت كار كنند تا بيشتر ثروت اندوزى كنند. خود همين «كار» و جمع ثروت، عملى مذهبى قلمداد مى شد اما به گفته وبر بعدها مفهوم عقلانيت هم دچار تحول شد.